بازی - تغییر برای برابری

مصاحبه ای که تکذیب شد

21 آبان 1387 - وبلاگ زنانه/ الناز انصاری - نسخه قابل چاپ

مصاحبه آخر پدر عشا مومنی را می خوانم. اول عصبانی می شوم چون اولین و مهمترین مصاحبه اش را با سایت تغییر انجام داد و آن خبرنگاری که متهم به خیالپردازی شده من هستم. عصبانیت خیلی طول نمی کشد و جایش را می دهد به فکر کردن و فکردن به اینکه یک سیستم سرکوب امنیتی چطور کار می کند و ما کجای این بازی های پیچیده هستیم.

با دستگیری عشا ساعت ها فیلم گفت و گو اعضای کمپین راهی امنیت خانه شد. این فیلم ها در محیط خانه افراد هستند. زندگی روزمره فعالان کمپین را نشان می دهد. زندگی عادی و مهم تر از همه آنها مقابل دوربین یک همراه و یار کمپینی قرار می گیرند و درباره خودشان و کمپین می گویند. چشم که رو به چشم دوست ات باشد خیلی فرق می کند با اینکه چشم ات زیر چشمبند باشد و رویت روبه دیوار. حتی اگر با صداقت تمام با بازجویت کنار بیایی محال است این طور جواب بدهی و هیچ بازجویی نمی تواند خودش را پشت دوربینی مثل دوربین عشا حس کند. بعد از دستگیری عشا طبیعی است که سوژه های این مستند نگران شده باشند. حتما آنها بارها و بارها این فیلم را در ذهن دوره کرده اند، اما از هیچ کدام یک از آنها نشنیدم که مثلا بگوید نباید اعتماد می کردیم و ... . تنها چیزی که تکرار می شد این بود که اطلاعات همه این چیزها را می داند و چیز جدیدی در فیلم ها نیست. خیلی از این حرفها در بازجویی ها گفته شده بود، خیلی هایش از سالها پیش در پرونده ها ثبت است، خیلی از این اطلاعات درشنودها و کنترل ها به دست می آید و همه اینها به این دلیل نیست که جنبش زنان "گاف" داده یا بازی امنیتی و بازی مخفی درآوردن بلد نیست. موضوع ایمان به آن چیزی بود که بارها گفته می شد: ما چیزی برای مخفی کردن نداریم.

دست کم دو سال و نیم است که در امنیت خانه عده ای با ذره بین در پرونده ها و بازجویی های کمپین یک میلیون امضا به دنبال رد پای چمدان های یورو و دلار می گردند تا سندی باشد بر خود فروختگی و جاسوسی و انقلاب رنگین. هیچ ذره بینی هنوز چنین ردی نیافته است. عده ای دیگر با ذره بین و با چشم غیر مسلح سر در شخصی ترین و خصوصی ترین مناسبات فعالان جنبش دارند تا سندی یابند بر بی اخلاقی که جنبشی ها تا خرخره در آن غرق شده اند. هنوز چیز دندان گیری گویا در کار نبوده که تحقیقات همچنان در این دو حوزه ادامه دارد.

اما با آمدن عشا به ایران برای انجام پروژه ای که مخفی هم نبود بازی شکل دیگری به خود گرفت. پروژه برای عشا با دیدن فضای پرکار کمپین تهران تغییر کرد. سوژه ها افزایش پیدا کرد تا او کار طاقت فرسای تصویربرداری و مصاحبه ها راساعت ها افزایش دهد. برای کسانی که سناریو سرکوب گسترده را بهانه ای نمی یافتند تحمل انتظار چندان سخت نبود. پایان انتظار در بزرگراه مدرس رقم خورد و بازی وارد مرحله جدیدی شد. روند جدید سرعت بالاتری برای اجرای عملیات می طلبید و این سرعت چنان بالا رفت که هر روز خبر جدیدی از بازداشت، احضار به دادگاه، ممنوع الخروجی، محرومیت از تحصیل، تفتیش منزل و "پیشنهادات بی شرمانه" روی خط خبر می رفت. تمام مدتی که عشا در حبس گذرانده قلب ها از نگرانی ضرب تندی به خود گرفته است. نگرانی از تکرار پرونده زهرا کاظمی و زهرا بنی یعقوب، هاله اسفندیاری، خبرهای نگران کننده از زخم هایی که بر تن دانشجویان و فعالان کرد و ترک نشسته است، مونتاژ دسترنج عشا و ... و هیچ کدام از این نگرانی ها در خبرها نیامد. آنچه آمد تاکید بر غیرقانونی بودن بازداشت عشا بود و نگرانی از این بی خبری و بی تماسی.

حالا که پدر عشا دقیقن خلاف گفته هایش را می گوید و این ممنوع المکالمه و ملاقاتی فرزندش را چنین توجیه می کند که چنان از فرزندش عصبانی است که نمی خواهد او را ببیند، این یعنی داریم به غول بازی نزدیک می شویم. کاملا قابل درک است که آن متن نوشته شده و در اختیار خبرگزاری قرار گرفته. نیاز به چندان هوشی ندارد درک شرایط پدری که فرزندش تهدید به مرگ می شود یا با بزرگنمایی جرم تهدید به مجازاتی سنگین. پرونده عشا جایزه ای بود که طراح بازی برای ایستادگی و تلاش بی نتیجه وزارت اطلاعات برای سرکوب جنبش زنان به او داد. باید از این پاداش نهایت استفاده را ببرد وگرنه شاخ این غول در آخر این بازی نفس گیر خواهد شکست.

زنانه

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

زندانیان کوچک تنهایی / برای پارمیدای فرشته و محمد

تشویق ایرانیان به بچه دار شدن

همسوئی فمینیسم و اکولوژی سیاسی

تأثیر مبارزات صدیقه دولت آبادی برجنبش زنان

همرایی ها و چالش های پیش روی زنان در جنبش سبز در ایران

ديگر بخش ها :